Sakındığım gözyaşı müjgânıma düşse de
Nuruna şeydâ gözüm eremez sevdiğine!
Virane duygularım şiirlerde coşsa da
Dudağa meftun sözüm eremez sevdiğine!
Bin kere tövbe edip devranına kansam da
Dergâhında ağlayıp semahında dönsem de
Mabedini görmeden mahyasında sönsem de
Rahle fermanı cüzüm eremez sevdiğine!
Ummanın derininde umudum hara düştü
Efsunlandı bedenim ruhum serinde pişti
Vuslata giden yolda yaramı yâren deşti
Gamzeye değen yüzüm eremez sevdiğine!
Dile gelse güllerim bülbülleri yanmadan
Hareli şarkılarım dert kanasa dinmeden
Canansız geçse ömrüm yüreğime sinmeden
Düzeni bozuk sazım eremez sevdiğine!
Barak yeli nefesim şedaraban kavalda
Görkemli öykülerin serabıyım tuvalde
İsimsiz roman olsam göçmen eli düvelde
Eylül sürgünü güzüm eremez sevdiğine!
Kozaya mecnun girip yedi benli uçsam da
Tarumar zülüflerde karanfiller açsam da
Kıldan ince köprüyü sevda yüklü geçsem de
Makber gömleği bezim eremez sevdiğine!
25 Mart 2009
Murat Aydın Doma
Kalıcı Bağlantı
Yorum (1)
Yorum yaz!
sıra dışı öykülerini soyunur yeşil
duyumsuz dümen suyuna üşür
yakamoz
renkler ötesi duyguların tanıklığında
hüzün soluklu esintilere yüklenir
u/mutsuz sevda
döngün yüzüne bilinmezlik yağar ufkun
yabanıl ritme yenik düşer volümsüz ezgi
suskun yüreklere zaman sağar
ayrılık
gizem tapınağına yakarış sessiz
uyumsuz yaşam dansına doyumsuz
arapsaçı
bezirgan haramiler ülkesinde tutsak
hazinem
ayrıkotu kusar özlem toprağı
meftun güzçiğdemi
buz mavi sitem
sürgün meyve çiçeğine bezenir
serap yüzlü dal
düş yaprağı gölgesine gömülür
uykusuz sunağa kanar veda busesi
bir özgür uçuşlu kelebek ölür
07 Mart 2009 04:25 Kadıköy
murat aydın doma
Kalıcı Bağlantı
Yorum (1)
Yorum yaz!
22/2/2009 · Kategori: sevidusu
sen ışığımın mavi düşümüne
betimsiz susamışlığım
ruhuma biriktirdiğim son gözyaşı
nedensiz yokluğunla seviştiğim
hayalin
d/üşüyor yüreğime
süreğen geceme uykusuz düşlerin
yoksul coğrafyanın yetim bıraktığı
yüklemsiz gözlerin
nasıl görebilir bensizliğini
sensizliğe çoğalan bulutsu özlem
doyasıya yağmur meneviş dudağına
belleksiz terk etmeliyim duyumsuz yaşamın
çile saran yumağını
yolculuğum en uzağıma...
19 Şubat 2009
Murat Aydın Doma
Kalıcı Bağlantı
Yorum (2)
Yorum yaz!
Yoksul libasında yama tutmadı,
Çilenin boynuna şal oldu gönül.
Kuruyan bağında çağla yetmedi,
Göçmen çiçeklere dal oldu gönül.
Bir katre meyinde peymâne yandı,
Seyyare ceminde Zühre’ye kandı;
Güftelerden geçip besteye kondu,
Neye nefes veren yel oldu gönül.
Çulsuz yaratıldı giymedi yelek,
Vuslat kervanında bineği çelek;
Halesiz yüzüne gülmedi felek,
Hünkâr kapısına kul oldu gönül.
Derildi gülleri sitem kokmadı,
Bengi buyruğuna nifak sokmadı;
Duygu deryasına şaşı bakmadı,
Yürekten kaleme dil oldu gönül.
Urağanlar esti suskun koyuna,
Ağıtlar belendi durgun suyuna;
Zalim ayrıkotu düştü payına,
Sıladan gurbete sel oldu gönül.
Dost eline giden tutkulu yoldu,
Sürüldü derbende deryaya doldu;
Gam değdi saçına baharı soldu,
Bülbülün dilinde lal oldu gönül.
Hüzün ayazında benzi kavruldu,
Dövüldü dibekte yele savruldu;
Pervane deminde güze çevrildi,
Meyan-ı Makber’de kül oldu gönül.
09 Şubat 2009
Murat Aydın Doma
Kalıcı Bağlantı
Yorum (4)
Yorum yaz!
Susayan gülüşün hayale dalmış,
Serapsız çölüme serilme müjgân.
Mutluluk telvede çıkmayan falmış,
Perdahsız dilime sürülme müjgân.
Bedenimden ayrı ruhuma yakın,
Hasret katarına figan mı yükün;
Gönlüne hercai sevdalar takın,
Kuruyan dalıma sarılma müjgân.
Yüreğimden geçip tenimde pişme,
Bağrımda küllenip derdimi deşme;
Didelere küsüp gamzeme düşme,
Bulanık selime karılma müjgân.
Dumanlı başımı yakan közümsün,
Çile mabedinde kutsal yazımsın;
Yalancı baharım solan güzümsün,
Kararsız yelime derilme müjgân.
Bakışların yeşil çemen mi yüzün,
Zülüflerin mızrap samyeli sazın;
Hüzün bestesine sitem mi sözün,
Kanayan telime vurulma müjgân.
29 Ocak 2009
Murat Aydın Doma
Kalıcı Bağlantı
Yorum (1)
Yorum yaz!
« Önceki ::